Rustdag in de tour de Donau

Vandaag hebben we een dagje rust gepakt dwz niet op de fiets.
Langzaam opgestaan een gat in de warmte buiten gesneden zodat we erdoor konden.
Wat een heerlijkheid wakker worden met een strak blauwe hemel.

Voor ontbijt heb ik lekker eitjes gebakken, 'Astrid's style' met meegebakken ham, de eitjes geklutst met een lepel tomatentapenade erdoor voor frisse smaak.
Daar waren ze zeer over te spreken.

Gister constateerde wij dat de versnellingskabel van Annet haar fiets aan het raffelen was. De fiets is voor vertrek voor service weggeweest maar dit is helaas niet gezien. Na wat internetten bellen en informeren vond ze een fietsenmaker niet ver hier vandaad. Ze hebben de fiets daar gebracht en gelukkig kon hij daar gemaakt worden. Morgenochtend kunnen ze m halen, precies op tijd voor etappe 3 van Linz naar Grein 50km we starten voor de verandering is op de camping.

Fred en ik hebben even boodschappen gedaan bij de Lidl, beetje voor de avond we willen een beetje grillen. Het was er heerlijk koel dus geen haast.

Eenmaal thuis kwamen de andere ook weer aan en hebben we idd helemaal niks gedaan.
Stoel in de schaduw drankje erbij en over de komende dagen praten.
Het werd toch wel erg warm zo daar zitten, dus hop badkleding aan en naar het meer lopen. Wat een verfrissing was dat, perfecte temperatuur en mooi schoon water.

Tja toen toch maar even een drankje gedaan op het terras van de camping.
We hebben Annet verrast met een verse kokosnoot, met een scheutje drank erin.
Ze houd er zo van, alleen kwam dat drankje wel even aan bij haar hahahaha ze moest even met de oogjes dicht en even niks drinken.

Achter ons staan 2 echtparen op leeftijd met 1 een beetje gehandicapte man, Oostenrijkers zijn het.
En ach zo nu en dan zie je elkaar want je leeft buiten, opeens zie ik die man daar hulpenloos staan in zijn blote tofelemoon!
Het bleek ze waren een broek aan t wisselen en hij stond even te wachten.

Onze andere buren ook uit Oostenrijk maar dan hier dichtbij (vaste plaats), zij heeft een ongelukkig been, en praat niet echt duidelijk.
En hij daarintegen is chocolade bruin loopt in een string en heeft luid de radio aan.
We hebben er geen last van, behalve als hij bukt hahahaha.

Ze voorspelde onweer en hevige regenval iedereen was een beetje aan t voorbereiden zo ook onze achterbuurtjes. Zij waren in die bloedhitte met een soort zeiltje bezig om tussen de caravans te spannen. Ik dacht straks vallen er dooie.
Nou heb ik altijd van alles bij me dus heb ik ze geholpen met een paar zeil klemmen. Ze waren er erg blij mee.

We hebben voor het debacle van de avond nog heerlijk buiten gegeten, toen echter de wind bijna alles omver blies waren we net klaar.
Ja en klaar voor de match pfffff ik viel gewoon in slaap van die 22 mannen.
Wat een waardeloos spelletje is het toch.
Goed dan maar douche en naar bed, morgen een nieuw avontuur.
Linz naar Grein 50km