Ja ja dit was er zo èèn!

Na een dag verplaatsen, in en uitpakken, tentje bouwen was er vandaag route 5!

De dag begon met een mooie lucht, waar af en toe toch een dikke regendruppel uit viel.
Dit was niet een voorteken van wat de dag ging brengen!
We hebben gefietst in soms zengende hitte tussen tarwe en maisvelden, soms was het 33gr.
We zijn van Emmersdorf naar Zwentendorf gefietst. De route starten met gelijk een klim over een Donau brug, maar na klimmen komt dalen zegt Marcel altijd. Aan de overkant konden we de beentjes ff lekker stil houden. Langs het water vervolgd we de rit, lekker fris windje vanaf het water. We waren 10 onderweg en daar stonden ze hekken met borden "gespert" poep wat nu?

Een flink stuk van de route was afgezet ivm vallende rotsblokken, kijk we dragen natuurlijk een helm maar dat was te gek.
Even beraad langs de weg, er kwamen toch wel wat meer fietsers. Goed dan maar om rijden en de extra km voor lief nemen.
Mwa om de hoek ging de weg al verder met wat "valsplat" dus op de pedalen niet zeuren.
Kijk ik heb ondersteuning maar ik vind het toch wel een sport om deze reis op eco te fietsen. Gelukkig heb ik sterke benen hahahaha.
En je raad het al om de volgende bocht nog steiler. Ik zag een dame bij haar tuinpad staan dus ik heb gevraagd: wij volgen de umleitung  en willen naar het Donau fietspad.
De bikken in haar ogen zeiden genoeg.
Nee dat moesten we niet willen, het was met de auto al een rotstuk......
Ze had een beter idee, terug naar de wegafzetting daar kwam elk half uur een bus met aanhanger die de mensen over de bergen in de richting Donau bracht.
Oke luitjes horen jullie dat? Ja daar waren we snel uit, alleen mijn eigen fiets kanon.
Hij wilde wel fietsen leek m leuk hahahha.
Wij naar de bushalte, de chauffeur was eten. Dan wij ook maar een bakkie doen, en Fred maar zweten.

Er zaten nog meer fietsers op terras alleen die dachten nog ff lekker iets te eten. Ik heb een keurige dame, in 2 minuten een 'marillen kügel mit saus' naar binnen zien stouwen hup de koffie er achteraan nog ff slikken en dan naar de bus.
De bus had een aanhanger voor 20 fietsen dus dan was fijn.....en ja er is altijd  zo'n Gerda regeltruus, mijn fiets eerst type!
Ze was Zwitsers, beide dezelfde kleding en een fietskarrerje/tas met wielen. De beste man /chauffeur zag ondertussen paars van al die fietsen optillen.(zonder gemopper)
Daar kwam Gerda met een haaruitgroei van 10cm.....mijn tas kan daar wel he, joehoe kan mijn taskarretje daar staan?
Nee zei de beste man, die kan straks binnen in het gangpad.
Floep daar was ze met haar koffertasrolding die bus in als 1e.
19 nog buiten, ze had de tas in de ingang gelegd en wees iedereen dat ze erover moesten stappen. Ja ik hou dan m'n mond niet hahahah: zeg Gerda was het niet handiger geweest als je als laatste was ingestapt? Nee de koffer moest daar pfffff iedereen zat haar uit te lachen.
Maar goed de bus was weg, nou die route had onze dood geweest de ene haarspeldbocht na de andere, ik riep zoek mijn man die fietst hier! Wij werden ergens uit de bus gezet.

Langs de weg stond een rusthoekje voor gepensioneerde, met een draai rad. Daar stonden taakjes op de je dan kon gaan doen. Annet heeft het tijdens het achten even netjes afgestoft hahahha.

Iedereen ging een kant op, maar waar was Fred? Die zat heel ergens anders, we hebben afgesproken in een grote plaats,  dan maar even apart.
Het is een helse tocht geweest, goed dat we er niet waren. Wel heel mooi zei hij......

Ja en toen wij, van de ene omleiding naar de andere. Op een moment hadden we een helling van 15%, we vielen bijna van de fiets.
Ook wij hebben  veel mooie plaatsjes gezien.
We kwamen ook langs een veld Gladiolen die mocht je plukken volgens mij wisten ze dat het vandaag "de dood of de gladiolen" werd.

En daar daar bij die brug stond hij zwetend met kuiten als ballonnen....Fredje. we waren weer compleet nu eerst eten (half 3 😳). We reden door Krems een prachtige stad mooi berzorgd en mooie huizen.Na wat zoekwerk kwamen we in de haven van Krems een eettentje tegen. Bier hadden ze en "Worstnudel salat" nou eerst maar bier, we moesten wat eten dus toch besteld. Dat was me toch lekker! Vers gemaakt met een vers broodje erbij.

Vanaf daar nog ruim een uur, maar wel samen, in de wind langs de Donau.
Waar we de auto gezet hadden mochten we de fietsen tot morgen stallen. Fantastisch geregeld, we hebben daar gelijk avondeten genuttigd.
Omdat de dag best wel vermoeiend was met 63km vol klimmen en oponthoud zijn we na het eten een half uurtje in het park gaan liggen. Binnen 1 minuut zaten de muggen op me, ff Deet spuiten en een tukkie doen.

Wat een dag, wat een rit en wat een verhaal.
Morgen Zwentendorf naar Wenen 45km!

En nu, nu fris gedoucht op de camping, krekel geluiden een zwoele avond bries 25 gr en de geur van boerderij en drogend gras, ik hou der zo van.